Sorted For E's & Wizz

Οι Bluetones ήταν από τα πιο σταθερά ονόματα του βρετανικού indie/Britpop της δεκαετίας του '90s, με το ντεμπούτο τους Expecting to Fly (1996) να φτάνει Νο. 1 στα UK Albums Chart. Τριάντα χρόνια μετά, η μπάντα δεν κάνει μια απλή αναδρομική περιοδεία — γυρίζει σχεδόν κάθε μικρό δωμάτιο της Βρετανίας και της Ιρλανδίας, από φοιτητικές λέσχες μέχρι social clubs, με ένα μοναδικό σταθμό αφιερωμένο ρητά στο ντεμπούτο: το Shepherd's Bush Empire του Λονδίνου, 31 Οκτωβρίου.

Το «40 Years of The Wonder Stuff» δεν γιορτάζει ένα συγκεκριμένο άλμπουμ, αλλά μια ολόκληρη πορεία — από το Stourbridge των τελών του '80s μέχρι σήμερα. Η μπάντα κλείνει την περιοδεία στο O2 Academy Brixton του Λονδίνου, δύο μήνες μετά την πρώτη βραδιά στο Newcastle.

Οι Buzzcocks σχηματίστηκαν στο Manchester το 1976 και, με το Spiral Scratch EP του 1977, έγιναν από τους πρώτους που κυκλοφόρησαν δίσκο εντελώς μόνοι τους, χωρίς δισκογραφική — η κίνηση που άνοιξε τον δρόμο για όλο το DIY/independent label movement που ακολούθησε. Ο Pete Shelley έγραψε μερικά από τα πιο γνωστά punk pop τραγούδια της εποχής, με πρώτο το Ever Fallen in Love (With Someone You Shouldn't've). Μετά τον θάνατο του Shelley το 2018, ο Steve Diggle συνεχίζει με το όνομα της μπάντας. Πενήντα χρόνια μετά, η ιστορία τους παραμένει από τις πιο καθαρές αφηγήσεις του βρετανικού punk — δύο βραδιές, δύο ελληνικές πόλεις.

Το A Maximum High κυκλοφόρησε το 1996 και έφτασε Νο. 8 στα UK Albums Chart, με το Going For Gold να γίνεται από τα πιο αναγνωρίσιμα britpop anthems της εποχής. Οι Shed Seven, από το York, δεν διάλεξαν arenas για τη γιορτή των τριάντα χρόνων — επέλεξαν εφτά από τα μικρότερα δωμάτια της περιοδείας τους, με το άλμπουμ να παίζεται ολόκληρο σε κάθε βραδιά.

Το νέο τους άλμπουμ, Dopamine Chamber, κυκλοφορεί 16 Οκτωβρίου 2026 μέσω XL Recordings — λίγες μέρες πριν ανοίξει η περιοδεία στη Λισαβόνα. Η μεγαλύτερη περιοδεία τους μέχρι σήμερα, αποκλειστικά σε arenas αντί για τα συνηθισμένα μικρότερα venues, με σχεδόν όλες τις ημερομηνίες σε Ευρώπη και Βρετανία ήδη εξαντλημένες πριν καν ανοίξει η αυλαία.

Οι δύο μπάντες προέρχονται από διαφορετικούς κόσμους του βρετανικού '90s — οι Suede από το glam-inflected Λονδίνο, εμπνευστές του όρου Britpop πριν καν χρησιμοποιηθεί ευρέως· οι Manic Street Preachers από την Ουαλία, με πολιτικό, λογοτεχνικό στίγμα. Στην κοινή τους περιοδεία, οι δύο μπάντες co-headline-άρουν εννέα βραδιές, με δύο διαδοχικές εμφανίσεις στο Cardiff.

Το All Is Dream κυκλοφόρησε το 2001, μετά την επιτυχία του Deserter's Songs, και πήγε ακόμα πιο βαθιά στον ορχηστρικό, κινηματογραφικό ήχο του συγκροτήματος — με ορχηστρικές διασκευές που ξεπερνούσαν κατά πολύ τα συνηθισμένα όρια ενός rock album. Οι Mercury Rev ήρθαν από το Buffalo της Νέας Υόρκης, αλλά ο ήχος τους πάντα στεκόταν πιο κοντά στη βρετανική dream pop παράδοση παρά στην αμερικανική. Στην Αθήνα θα το παίξουν ολόκληρο, με πλήρη μπάντα, 25 χρόνια μετά την κυκλοφορία του.

Το Raise κυκλοφόρησε το 1991 από τη θρυλική Creation Records — το ίδιο label που λίγα χρόνια αργότερα θα έδινε στον κόσμο τους Oasis. Οι Swervedriver ήρθαν από το Oxford, με έναν ήχο πιο κοντά στο My Bloody Valentine και τη σκηνή του shoegaze παρά στο βρετανικό ροκ mainstream της εποχής — θορυβώδεις κιθάρες, layers πάνω σε layers, και μια αίσθηση ταχύτητας που παρέπεμπε σχεδόν σε driving music. Τριάντα πέντε χρόνια μετά, το συγκρότημα ξαναβγάζει το άλμπουμ σε remastered διπλό βινύλιο και το παίζει ολόκληρο, από την αρχή ως το τέλος, σε δύο βρετανικές πόλεις.

Οι The Mission σχηματίστηκαν στο Leeds το 1986 από τους Wayne Hussey και Craig Adams, και οι δύο πρώην μέλη των Sisters of Mercy, μαζί με τον ντράμερ Mick Brown (πρώην Red Lorry Yellow Lorry) και τον κιθαρίστα Simon Hinkler (πρώην Artery, Pulp). Το ντεμπούτο τους God's Own Medicine κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1986, με το single Wasteland να φτάνει στο Νο. 11 του UK Singles Chart, και καθιέρωσε τους The Mission ως ένα από τα κεντρικά ονόματα του βρετανικού gothic rock. Σαράντα χρόνια μετά, γιορτάζουν με τέσσερις διαφορετικές βραδιές στο ίδιο δωμάτιο — από το άλμπουμ ολόκληρο μέχρι ένα σετ αποκλειστικά by-request.

Το 1977 κυκλοφόρησε το 1996 όταν ο Tim Wheeler ήταν μόλις δεκαεννιά ετών, και έφτασε Νο. 1 στα UK Albums Chart — το μόνο άλμπουμ ντεμπούτο νούμερο ένα από βορειοϊρλανδική μπάντα εκείνη την εποχή. Οι Ash, από το Downpatrick, ξεκίνησαν ως έφηβοι και έγιναν ένα από τα πιο διαρκή ονόματα του βρετανικού guitar-pop. Τριάντα χρόνια μετά, γυρίζουν σχεδόν είκοσι πόλεις σε δύο ηπείρους, με το άλμπουμ ολόκληρο κάθε βράδυ.

Οι Happy Mondays, μαζί με τους Inspiral Carpets σε support, κλείνουν το 2026 με τρεις βρετανικές εμφανίσεις και ανοίγουν το 2027 με ένα μικρό ευρωπαϊκό run — Βερολίνο, Utrecht, Παρίσι. Η ίδια η γενιά Madchester, σε δύο διαφορετικές στιγμές.

Το If You're Feeling Sinister κυκλοφόρησε το 1996 από τη μικρή σκωτσέζικη Jeepster Records, με budget μικρότερο από ένα demo. Ο Stuart Murdoch έγραψε τα τραγούδια έχοντας μόλις βγει από χρόνια ασθένεια — και αυτό ακούγεται σε κάθε στίχο. Τριάντα χρόνια μετά θεωρείται ένα από τα πιο επιδραστικά indie pop άλμπουμ που έχουν γραφτεί, σημείο αναφοράς για μισή γενιά συγκροτημάτων. Στην Αθήνα, θα το παίξουν ολόκληρο, με τη σειρά, όπως ηχογραφήθηκε. Στο Rotterdam, στο Nottingham και στο Bristol, θα παίξουν αντίστοιχα ολόκληρο το Tigermilk, το πρώτο τους άλμπουμ.

Το Moseley Shoals κυκλοφόρησε το 1996, στην κορύφωση του Britpop, και έφτασε νούμερο ένα στο UK Albums Chart. Οι Ocean Colour Scene ήρθαν από το Birmingham, όχι από το Manchester ή το Λονδίνο — κάτι σπάνιο για τη σκηνή της εποχής. Ο κιθαρίστας Steve Cradock συνέχισε παράλληλα την πορεία του δίπλα στον Paul Weller, δένοντας δύο γενιές του βρετανικού mod/soul ήχου. Τριάντα χρόνια μετά, το άλμπουμ ακούγεται ακόμα σαν κομμάτι από τη μνήμη μιας ολόκληρης πόλης, όχι μόνο μιας μπάντας.

Οι Ride, μαζί με τους My Bloody Valentine και τους Slowdive, όρισαν το shoegaze sound του Oxford στις αρχές του '90s, πριν διαλυθούν το 1996 και επανενωθούν αργότερα. Το «Here and Now» τους φέρνει σε επτά πόλεις της Βρετανίας και της Ιρλανδίας τον Φεβρουάριο του 2027.

Οι Supergrass, με το Alright να παραμένει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα britpop anthems, επιστρέφουν σε περιοδεία την άνοιξη του 2027. Η ζήτηση ήταν τέτοια που προστέθηκαν επιπλέον βραδιές σε τρεις πόλεις.